home
 shows

 


3 september - 12 oktober 2011


Press release in English, see below

PERSBERICHT

François Dey


'To Do This Week'



FRANÇOIS DEY: exhibition view AP, 2011


Voor de tentoonstelling 'To Do This Week' heeft de Zwitserse kunstenaar François Dey (1981) een donkere kamer van kartonnen dozen, jassen en lappen stof in de projectruimte AP van Galerie van Gelder gemaakt. Een sculptuur die vanuit een praktisch idee ontwikkeld is. Deze camera obscura is verrijdbaar, waarmee gemakkelijk een tafel in het midden van de ruimte te bereiken valt, waarop vijf stillevens lijken klaar te staan om gefotografeerd te worden. Een werk van zes gefotoshopte fotoafdrukken van kleine sculptuurtjes hangt in verticale paren aan de muur: balancerende doosjes, een huisje en een abstract mannetje, alle zijn opgebouwd uit Ilford filmroldoosjes. De titel 'Benjamin's House' refereert naar de technische reproduceerbaarheid van kunst en het veronderstelde verlies van het aura van het kunstwerk. François Dey is daarentegen erg geïnteresseerd in de oplaadbaarheid van een foto, waarvan in zijn visie vooral de achtergrond een grote invloed kan uitoefenen op de uitstralingskracht van het gefotografeerde object.


FRANÇOIS DEY: Anableps anableps, 2011


Ter voorbereiding van de week van inrichten in de galerie stelde François Dey een lijstje samen van te verrichten en mee te nemen zaken: 'To do this week'. Ter plekke heeft hij een reeks foto's gemaakt van ogen in close up van mensen die geregeld de galerie in- en uitliepen; de galeriehouders en de collega-kunstenaar Nicolas Chardon in de expositieruimte ernaast. Ter plekke heeft hij van erg dichtbij hun ogen vanuit zijn mobiele donkere kamer gefotografeerd en daarin ontwikkeld en afgedrukt. Vier fotoafdrukken van sterk vergrote ogen staren de bezoeker nu in de tentoonstelling aan.


FRANÇOIS DEY: Benjamin's House, 2011


François Dey richt zich met zijn werk bij voorkeur op minuscule details, die hij met behulp van een cameraoog in zijn zelfgemaakte kartonnen cabine uitvergroot en afdrukt op ouderwets fotopapier. De lens heeft een extreem klein bereik waardoor hij tijdens het fotograferen letterlijk heel dicht op het object zit. Hij vereenzelvigt zich met de lens als een soort levend vergrootglas. "De cabine is een menshuis voor mij", zegt hij, maar als de ambachtelijk foto-opname na circa 100 seconden tot stand is gebracht, wil hij afstand nemen en de materie weer voor zichzelf laten spreken. Dan houdt hij juist heel erg van de koele stillevens op de tafel die voor hem vooral weer afstand tot de dingen brengen. En daar een veel minder persoonlijk aura vertegenwoordigen.



Press release in English


In the project space AP of Galerie van Gelder Swiss artist François Dey (1981) shows in his exhibition 'To Do This Week' a dark room/camera made out of cardboard boxes, coats and rags. It is a sculpture developed out of a practical idea. This at the same time camera obscura is mobile with which he can easily reach a table in the middle of the space, on which five still lives seem to be ready for photographic documentation. Six photo shopped and analogue photo prints hang in vertical pairs on a wall, showing balancing boxes, a little house and a tiny man, all built of small Ilford film roll boxes. The title 'Benjamin's House' refers to the mechanical reproduction of a work of art and its assumed loss of aura. In contrary to this François Dey is very interested in the chargeability of a photo, of which in his point of view specifically the background is capable of influencing the aura of the photographed object.

In preparation of a week working in the gallery François Dey composed a list of things to do and to take with him, in short a list of 'To do this week'. Ad hoc he took a series of photos of eyes in close up of people running in and out of the gallery, i.e. the gallerists and colleague-artist Nicolas Chardon who installed his show next to his space. From very nearby he photographed their eyes out of his mobile dark room, in which he also developed and printed the pictures. Now four photo prints of eyes hung in the space stare at the visitor.

François Dey concentrates preferably on minuscule details, which he enlarges by means of the camera eye of his cardboard cabin and in which he prints on old-fashioned photo paper. The used lens has an extreme limited range and therefore he is very close to his object during his photo sessions. He identifies himself with the lens as a kind of living magnifying glass. "When I am in the cabin I feel like a house being human", he says, but after he has achieved a photo session of a 100 seconds exposure time as a consequence of his traditional method, he likes in contrast to keep one's distance and to have the material speak for itself. Then, he is attracted by the cool for him distant nature morte photo settings on the table, enabling him to stand aloof from the magnified eyes, giving space to a much less personal pictorial impact.

.