home
 artists

 

Ansuya Blom
.

 

 
Hoofdthema in het oeuvre van Ansuya Blom (1956) is het menselijk lot om gebonden te zijn aan het lichaam: een lichaam dat gevoed moet worden, moet slapen en zal sterven. Steeds terugkerende motieven zijn organen als nieren, hersenen, hart en lever, door Blom beschouwd als symbolen van het leven, en verder kamers, bedden en gangen. Al deze afzonderlijke delen vormen een wonderlijk gesloten systeem, dat Blom vaak vergelijkt met de perfect georganiseerde maatschappij van de mieren: ook daar heeft ieder zijn taak. Niet alleen het lichaam, maar ook kamer, bed en gang zijn verblijfplaats voor de psyche. Het bed symboliseert de nachtelijke sluimertoestand, waarin angsten en verlangens die overdag onder de oppervlakte blijven, gestalte krijgen en tot leven komen. Mysterieuze geestelijke systemen worden door Blom uitgezet in een stelsel van gangen en lijnen die in verbinding staan met een tafel, een wastafel of een deuropening zoals in haar tekeningenserie "House of the Invertebrates" (2001). De zoekende lijnvoering geeft uitdrukking aan een zelf opgelegde eis om de tekenende hand alomvattend en exacter te laten zijn dan bij voorbeeld een wetenschappelijk verantwoorde beschrijving. Zoveel mogelijk wordt tegelijk opgetekend. De lijncorrecties zetten de thematiek visueel kracht bij.



PRESS RELEASE 'Tintinnabulation' . * voor Nederlands zie hieronder
14 February - 10 April 2004


'Tintinnabulation', which indicates a tinkling sound, is a word which Ansuya Blom has chosen as the title for her new exhibition in Galerie van Gelder. In the front space her latest film 'Chapter Three' is shown and in the main gallery drawings and sculptures are put on display.

'Chapter Three' is a short film of 7 minutes in which a veiled image of a corridor is shown. Nothing seems to happen and one could call this film minimalistic; however the nervously moving camera and above all the sound of musical instruments being tuned, create a completely different experience.

Where previously, plants, organs and interiors appeared in the drawings of Ansuya Blom, in her latest work there is a remarkable forwardness and simple quietness. The white radiance of the works give an almost transparent appearance. After close examination, her searching and trembling hand of the past is still present and remains outspoken. A single large stain or a grey strip breaks open the neurotic handwriting. There is a dichotomy between the search for a description of a human being and an exact method of measuring, invented by this same human being, who is incapable of standing outside of himself when someone else is being measured and described.


PERSBERICHT 'Tintinnabulation'
14 februari t/m 10 april 2004


'Tintinnabulation' is een woord voor een klingelend geluid, een benaming die Ansuya Blom als titel voor haar nieuwe tentoonstelling in Galerie van Gelder heeft gekozen. In de voorruimte van de galerie wordt haar nieuwste film 'Chapter Three' getoond en in de hoofdruimte zijn tekeningen en sculpturen te zien.
'Chapter Three' is een korte film van 7 minuten die een omfloerst beeld van een gang laat zien. Er gebeurt ogenschijnlijk niets en de film zou minimalistisch genoemd kunnen worden, ware het niet dat de sfeer, de bewegende camera en bovenal het geluid van muziekinstrumenten die gestemd worden een dramatische gebeurtenis suggereren.
Waar voorheen in de tekeningen van Ansuya Blom planten, organen en interieurs in verschillende combinaties om elkaars aandacht vroegen, is in haar nieuwste werk sprake van een opvallende eenvoud en rust. De werken geven door hun witte uitstraling een bijna transparante indruk. Bij nadere beschouwing is haar zoekende en trillerige tekenhand van weleer nog steeds uitgesproken aanwezig. Een enkelvoudige vlek of grijze streep doorbreekt echter het neurotisch aandoende handschrift. Er is sprake van een dichotomie van een aftastende beschrijving van een mens en het meten met maatstaven, bedacht door die zelfde mens, die niet buiten zichzelf kan staan als een ander mens gemeten en beschreven moet worden.